Η Sianti Gallery επισκέπτεται και παρουσιάζει την έκθεση «Γιάννης Ψυχοπαίδης: Τοπία της Μνήμης. Αυτά που κράτησα» στο Ίδρυμα Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή.
Μια περιήγηση στην καλλιτεχνική διαδρομή ενός από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες δημιουργούς.
Μέσα από έργα που ο ίδιος ο καλλιτέχνης επέλεξε να κρατήσει στην προσωπική του συλλογή, η έκθεση ξεδιπλώνει μια πορεία δεκαετιών, όπου η μνήμη, η Ιστορία, η πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα, τα ταξίδια και οι προσωπικές εμπειρίες συναντούν τη ζωγραφική.
Η εικαστική γλώσσα του Γιάννη Ψυχοπαίδη Κατά τη διάρκεια της ξενάγησης, ανακαλύπτουμε επιλεγμένα έργα της έκθεσης και τις ιστορίες που κρύβονται πίσω από αυτά.
Παράλληλα ο ίδιος ο Γιάννης Ψυχοπαίδης, σε μια προσωπική συνομιλία με τη Βασιλική Σιαντή της Sianti Gallery, μιλά για τη δημιουργική του πορεία, τα έργα του, τους τόπους και τα ταξίδια που τον επηρέασαν και τον τρόπο με τον οποίο οι εμπειρίες μετατρέπονται σε εικόνες και μνήμη.
Παράλληλα, ο Δρ. Κυριάκος Κουτσομάλλης, επιμελητής της έκθεσης και Γενικός Διευθυντής του Ιδρύματος Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή, μας μεταφέρει πίσω από τη δημιουργία της έκθεσης: μιλά για τη συνεργασία του με τον καλλιτέχνη, την επιλογή και παρουσίαση των έργων, τις προκλήσεις του στησίματος και τη σημασία αυτής της ιδιαίτερης αναδρομής.
Δείτε το βίντεο
Μια ξενάγηση που δεν περιορίζεται στην παρουσίαση μιας έκθεσης, αλλά επιχειρεί να πλησιάσει τον άνθρωπο πίσω από το έργο και να ανακαλύψει όλα όσα διαμόρφωσαν τη ματιά και την εικαστική γλώσσα του Γιάννη Ψυχοπαίδη.
Ο Γιάννης Ψυχοπαίδης έκανε την εμφάνισή του στο εικαστικό προσκήνιο μέσα στο κλίμα φιλελευθερισμού της δεκαετίας του 1960, ως εξέχον μέλος της Ομάδας Τέχνης Α, της ομάδας των Νέων Ελλήνων Ρεαλιστών, καθώς και του Κέντρου Εικαστικών Τεχνών. Ήδη από το ξεκίνημα της πορείας του, τα έργα του αποτελούν απτά δείγματα μιας νεοπαραστατικής στροφής που γινόταν αισθητή σε παγκόσμια κλίμακα και αναπόφευκτα είχε φτάσει και στην Ελλάδα. Η γονιμότητα και η παραγωγικότητά του στον νεοπαγή νεορεαλιστικό χώρο οφείλεται, εν μέρει ίσως, στη σύζευξη δυο κόσμων: της ελληνοπρεπούς και της δυτικότροπης εικαστικής παιδείας. Ένα σταυροδρόμι δυο κόσμων που, χωρίς να συγχέονται, του επέτρεψαν γόνιμες διαδραστικές καλλιτεχνικές ανταλλαγές, ενισχύοντάς τον να σταθεί ενάντια σε φαινόμενα του βίαιου εκβιομηχανισμού και της χωρίς μέτρο κατανάλωσης.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο
