«Δεν μπορείς να μιλάς για τη ζωή χωρίς να μιλάς για τον θάνατο» Η Γαλλοϊρανή καλλιτέχνις Μαρζάν Σατραπί, η οποία γνώρισε διεθνή αναγνώριση με τα πολυβραβευμένα αυτοβιογραφικά της έργα και την ταινία της «Περσέπολις», πέθανε σε ηλικία 56 ετών, όπως πληροφορήθηκε σήμερα το AFP από την οικογένειά της.
«Η Μαρζάν Σατραπί πέθανε από θλίψη λίγο περισσότερο από ένα χρόνο μετά τον θάνατο του Ματίας Ρίπα, του συζύγου της και έρωτα της ζωής της», αναφέρει ανακοίνωση της οικογένειάς της στο AFP.
French-Iranian author Marjane Satrapi, author of ‘Persepolis’, dies at 56
➡️ https://t.co/yC1dctiC8k pic.twitter.com/gli9X1G9of
— FRANCE 24 English (@France24_en) June 4, 2026
Ο παραγωγός, ηθοποιός και σεναριογράφος Ματίας Ρίπα πέθανε στις 8 Απριλίου 2025.
Πριν από έναν χρόνο, η ίδια είχε μιλήσει για τη στενή σχέση της ζωής με τον θάνατο, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Δεν μπορείς να μιλάς για τη ζωή χωρίς να μιλάς για τον θάνατο».
Ζώντας εξόριστη στη Γαλλία από το 1994 και λαμβάνοντας τη γαλλική υπηκοότητα το 2006, η Μαρζάν Σατραπί γνώρισε ευρεία αναγνώριση με την αυτοβιογραφική ιστορία «Περσέπολις», στην οποία αφηγήθηκε τα παιδικά της χρόνια στο Ιράν υπό την κυριαρχία των μουλάδων, την καταπίεση που υπέστη ο ιρανικός λαός και την οδυνηρή αναχώρησή της για την Ευρώπη.
Βραβευμένο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κόμικς του Ανγκουλέμ το 2001, ο πρώτος τόμος του έργου ακολουθήθηκε από άλλους τρεις και μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τη Μαρζάν Σατραπί το 2007, σε συνεργασία στη σκηνοθεσία με τον Βενσάν Παρονό. Την ίδια χρονιά κέρδισε το Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών.
«Παρ’όλο που αυτή η ταινία είναι παγκόσμια, θέλω να την αφιερώσω σε όλους τους Ιρανούς», δήλωσε τότε η Μαρζάν Σατραπί, η οποία, τα τελευταία χρόνια, συνέχιζε να καταγγέλλει τις ενέργειες της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν.
Το 2005, το εμβληματικό graphic novel της υπό τον τίτλο «Κοτόπουλο με Δαμάσκηνα», το οποίο επίσης διαδραματίζεται στο Ιράν, κέρδισε το κορυφαίο βραβείο Καλύτερου Άλμπουμ στο Ανγκουλέμ, ενώ η Σατραπί συνυπέγραψε τη σκηνοθεσία της κινηματογραφικής του μεταφοράς με πρωταγωνιστές τους Ματιέ Αμαλρίκ, Εντουάρ Μπαέρ και Μαρία ντε Μεντέιρος.
Σφοδρή επικριτής του καθεστώτος της Τεχεράνης, το 2025 η Σατραπί αρνήθηκε μια από τις υψηλότερες διακρίσεις που απονέμει η Γαλλική Δημοκρατία σε προσωπικότητες διεθνούς κύρους, αυτή του ιππότη Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής, καταγγέλλοντας «την υποκριτική στάση της Γαλλίας απέναντι στο Ιράν», το οποίο τότε βίωνε ένα νέο κύμα καταστολής.
«Εδώ και κάποιο διάστημα, δυσκολεύομαι πραγματικά να κατανοήσω την πολιτική της Γαλλίας απέναντι στο Ιράν», έγραψε στο Instagram, εκφράζοντας τη θλίψη της επειδή «οι νεαροί Ιρανοί που διψούν για ελευθερία, οι αντιφρονούντες και οι καλλιτέχνες δεν λαμβάνουν βίζα».
«Η άρνηση να παραλάβω το βραβείο της Λεγεώνας της Τιμής δεν είναι σε καμία περίπτωση πράξη ή σκέψη κατά της Γαλλίας. Αντιθέτως, αγαπώ βαθιά αυτή τη χώρα, η οποία είναι χώρα μου», διευκρίνισε ωστόσο η Σατραπί.
Ο λογαριασμός της στο Instagram έφερε το στίγμα της θλίψης που της προκάλεσε η απώλεια του συζύγου της το 2025. Σε πολλές αναρτήσεις της υπήρχε το μήνυμα: «Έχασα την αγάπη της ζωής μου».
