Είχε υποδυθεί τον μαφιόζο που έγινε πληροφοριοδότης του FBI Ο Αμερικανός ηθοποιός Βίνσεντ Παστόρε, που είχε υποδυθεί τον μαφιόζο που έγινε πληροφοριοδότης του FBI στη σειρά «The Sopranos», πέθανε σε ηλικία 80 ετών, όπως δήλωσε χθες (τοπική ώρα) στο Γαλλικό Πρακτορείο ο μάνατζερ του.
Σύμφωνα με τον ιστότοπο Deadline, που ειδικεύεται σε ειδήσεις που αφορούν το Χόλιγουντ, ο Βίνσεντ Παστόρε βρέθηκε νεκρός χθες, Σάββατο, στην κατοικία του στο Μπρονξ, στη Νέα Υόρκη. Ο μάνατζέρ του Ρόμπερτ Άτερμαν επιβεβαίωσε τον θάνατο του Παστόρε στο AFP, χωρίς να δώσει άλλες λεπτομέρειες.
Vincent Pastore, known for playing mobsters in film and TV, most notably Salvatore “Big Pussy” Bonpensiero on HBO’s The Sopranos, has died. He was 80. The veteran actor was found dead in his Bronx residence today, Aug. 1, by a neighbor after he had not been heard from for the… pic.twitter.com/qpluOACHyZ
— Deadline (@DEADLINE) August 1, 2026
«Για τον κόσμο, θα παραμείνει για πάντα ο αξέχαστος “Big Pussy”. Για όσους όμως είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε από κοντά, ήταν πολλά περισσότερα. Ένας άνθρωπος γεμάτος ζεστασιά, ευγένεια και απέραντη πίστη στους φίλους του», δήλωσε συγκινημένος ο Άτερμαν.
Ο Παστόρε, που συχνά υποδυόταν τον γκάνγκστερ -είχε εμφανιστεί στο «Goodfellas» (Τα καλά παιδιά) του Μάρτιν Σκορσέζε και το «Carlito’s Way» (Υπόθεση Καρλίτο) του Μπράιαν ντε Πάλμα – έγινε ιδιαίτερα γνωστός για τον ρόλο του ως “Big Pussy”, το δεξί χέρι του μαφιόζου Τόνι Σοπράνο που στη συνέχεια έγινε πληροφοριοδότης του FBI μετά τη σύλληψή του από τις ομοσπονδιακές αρχές.
Γεννημένος στις 14 Ιουλίου 1946 στο Μπρονξ, ο Παστόρε δεν ακολούθησε την κλασική οδό προς την υποκριτική. Υπηρέτησε στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Βιετνάμ, σπούδασε για ένα διάστημα δραματική τέχνη στο Πανεπιστήμιο Pace και στη συνέχεια εργάστηκε ως ιδιοκτήτης νυχτερινών κέντρων και οδηγός λιμουζίνας.
Ήταν η φιλία του με τους ηθοποιούς Ματ και Κέβιν Ντίλον που τον ώθησε να κυνηγήσει επαγγελματικά τον χώρο του θεάματος σε ηλικία άνω των 40 ετών.
Με τη στιβαρή του κορμοστασιά και τη βραχνή, χαρακτηριστική φωνή του, ο Παστόρε έγινε γρήγορα η πρώτη επιλογή των σκηνοθετών για ρόλους γκάνγκστερ. Πριν εδραιωθεί στην τηλεόραση, άφησε το στίγμα του με μικρούς αλλά χαρακτηριστικούς ρόλους σε εμβληματικές ταινίες του είδους, όπως το «Goodfellas» του Μάρτιν Σκορσέζε και το «Carlito’s Way» του Μπράιαν Ντε Πάλμα, καθώς και στην τηλεοπτική ταινία «Gotti» του HBO.
Ο ρόλος που έγραψε τηλεοπτική ιστορία Η απόλυτη καταξίωση ήρθε το 1999, όταν ο δημιουργός Ντέιβιντ Τσέις τον επέλεξε για τον ρόλο του Salvatore “Big Pussy” Bonpensiero στο «The Sopranos». Ως ένας από τους πιο πιστούς στρατιώτες και στενός φίλος του Τόνι Σοπράνο (Τζέιμς Γκαντολφίνι), ο Παστόρε χάρισε στο κοινό μερικές από τις πιο ανθρώπινες αλλά και τις πιο σκοτεινές στιγμές της σειράς.
Η πλοκή της δεύτερης σεζόν, κατά την οποία ο χαρακτήρας του μετατρέπεται σε πληροφοριοδότη του FBI για να γλιτώσει τη φυλακή, παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο καθηλωτικά κεφάλαια της σύγχρονης τηλεοπτικής ιστορίας. Η σκηνή της αποκάλυψης και του τραγικού του τέλους πάνω σε ένα σκάφος, στα νερά του Ατλαντικού, θεωρείται σημείο αναφοράς για το πώς η σειρά επαναπροσδιόρισε το τηλεοπτικό δράμα.
Παρά τον θάνατο του χαρακτήρα του, η παρουσία του συνεχίστηκε μέσω αναδρομών (flashbacks) και ονείρων, αποδεικνύοντας την τεράστια επίδραση που είχε στο κοινό.
Μετά το πέρασμα του από το «The Sopranos», ο Παστόρε συνέχισε να εργάζεται ακατάπαυστα στο θέατρο, στον κινηματογράφο, αλλά και σε εκπομπές της ριάλιτι τηλεόρασης (Celebrity Apprentice, Dancing with the Stars), επιδεικνύοντας συχνά μια απολαυστική αίσθηση αυτοσαρκασμού.
Η τελευταία του δημόσια εμφάνιση έγινε το καλοκαίρι του 2024, όταν βρέθηκε στο Φεστιβάλ της Tribeca για να στηρίξει τον καλό του φίλο και συμπρωταγωνιστή, Στίβεν Βαν Ζαντ.
Ο Βίνσεντ Παστόρε αφήνει πίσω του την κόρη του, Ρενέ, και μια σπουδαία κληρονομιά ως ένας από τους πιο αυθεντικούς δευτεραγωνιστές της γενιάς του. Μπορεί στην οθόνη να υποδύθηκε αδίστακτους κακοποιούς, όμως στην πραγματική ζωή, όπως σημειώνουν όλοι οι άνθρωποι που συνεργάστηκαν μαζί του, υπήρξε ένας «ευγενικός γίγαντας» που δεν αρνήθηκε ποτέ ένα αυτόγραφο ή μια φωτογραφία στους θαυμαστές του, στηρίζοντας παράλληλα αθόρυβα πολυάριθμες φιλανθρωπικές οργανώσεις.
