Με 67 εκθέτες και ισχυρότερη παρουσία της τέχνης και του κοσμήματος, επέστρεψε φέτος η PAD στη Berkeley Square, με την σταθερή παρουσία της Stefanidou Tsoukala Gallery και την πρώτη συμμετοχή του Νίκου Κούλη στη λονδρέζικη διοργάνωση.
Μια πολυθρόνα «Grand Confort» των Charlotte Perriand, Pierre Jeanneret και Le Corbusier. Η «Chaise Barbare» των Élisabeth Garouste και Mattia Bonetti, εμβληματικό σχέδιο που περιλαμβάνεται στη συλλογή του Centre Pompidou, στο περίπτερο της Stefanidou Tsoukala Gallery. Οι μπρούντζινες καρέκλες του Jean-Marie Fiori, με κέρατα ελαφιού στην πλάτη. Ένα τραπέζι από όνυχα του Adam Pendleton. Στην PAD London, η ιστορία του design ξεδιπλώνεται σε λίγα βήματα, από τον μοντερνισμό ως τις σύγχρονες συναντήσεις επίπλου και γλυπτικής.
Η PAD London είναι η διεθνής φουάρ ιστορικού και σύγχρονου design που πραγματοποιείται κάθε Οκτώβριο στην Berkeley Square του Mayfair. Η φετινή, 18η διοργάνωση συγκέντρωσε 67 εκθέτες, με περισσότερη τέχνη και αισθητά ενισχυμένη παρουσία της υψηλής κοσμηματοποιίας. Πικάσο, Γιαγόι Κουσάμα, μεγάλα ονόματα του ιστορικού design και σύγχρονοι δημιουργοί συνέθεταν μια έκθεση με αρκετές εκπλήξεις ακόμη και για τους επισκέπτες που γνωρίζουν καλά αυτή την αγορά.
Bonetti & Garouste Chaise Barbare, c. 1981, Stefanidou Tsoukala Gallery Έξω, λιακάδα, 21 βαθμοί και μια ουρά που ανανεωνόταν όλη την ημέρα. Μέσα, ενθουσιασμός και αισιοδοξία, συναντήσεις και συζητήσεις για αγορές. Ο σχεδιαστής Ραφ Σίμονς της Prada, η ιέρεια της δημοσιογραφίας μόδας Σούζι Μένκες, η Έλεν ΝτεΤζένερις με τη σύζυγό της Πόρσια ντε Ρόσι ήταν ανάμεσα στους επισκέπτες της πρώτης, VIP μέρας. Εκείνη την ημέρα των επιλεγμένων προσκλήσεων πέρασαν από την φουάρ περισσότεροι από 6.000 επισκέπτες.
Πολλά από τα πιο ενδιαφέροντα έργα σε έκαναν να αναρωτηθείς για το υλικό τους. Στην Booroom Gallery, τα μαύρα έπιπλα «KAMEH 0.6» του Nikita Erokhin, από καμένο ξύλο, αντλούσαν τη μορφή τους από το ρόδο της ερήμου, τον ορυκτό σχηματισμό με τα ακανόνιστα πέταλα. Στην Objects With Narratives, η Sofie Middernacht μετέτρεπε παλιές δεξαμενές πετρελαίου θέρμανσης σε κονσόλες και πάγκους, διατηρώντας χώμα και πίσσα πάνω στο μέταλλο. Στην Galerie kreo, το γυαλιστερό τραπέζι «Jello» του Marco Campardo κρατούσε στην επιφάνεια της ρητίνης τα ίχνη από τα χαρτονένια καλούπια του.
Η Έλεν ντε Τζένερις και η Πόρσια ντε Ρόσι στην πρώτη μέρα της Pad Η ίδια γκαλερί απέσπασε το βραβείο σύγχρονου design για το «Chop Chop Table» του Marc Newson. Το βραβείο ιστορικού design δόθηκε στον καναπέ «Kronen» του Flemming Agger, που παρουσίασε η Meubles et Lumières, και εκείνο του καλύτερου περιπτέρου στη VOENA.
Stefanidou Tsoukala Gallery: Η αρχιτεκτονική ενός σαλονιού
Στο περίπτερο της Stefanidou Tsoukala Gallery Στο περίπτερο B5, η Λώρα Τσουκαλά, διευθύντρια της Stefanidou Tsoukala Gallery, είχε συνθέσει ένα σαλόνι με αρχιτεκτονική αυστηρότητα και έντονη ελληνική παρουσία. Οι νέες κονσόλες και λάμπες «ARCHÉ» της Βέτας Στεφανίδου Τσουκαλά συνυπήρχαν με ιστορικά έπιπλα, κεραμικά και γλυπτά. Ο τίτλος της φετινής παρουσίασης είναι «Form in Time», λέει καθώς μας ξεναγεί ανάμεσα σε αντικείμενα που καλύπτουν σχεδόν έναν αιώνα.
Οι κονσόλες της Βέτας Στεφανίδου Τσουκαλά δίνουν τον τόνο. Στα πλαϊνά τους υπάρχουν διαφορετικές μορφές από την αρχαιοελληνική αρχιτεκτονική, αναφορές σε κίονες και φρίζες. Μπρούντζος, ορείχαλκος και περγαμηνή συνδυάζονται σε δύο εκδοχές, με τη μία να κινείται προς τη χρυσή απόχρωση και την άλλη προς τη σκοτεινή πατίνα. Η επεξεργασία του μετάλλου αλλάζει αισθητά τον χαρακτήρα του επίπλου.
Veta Stefanidou Tsoukala, ARCHÉ Οι λάμπες της ίδιας σειράς συνεχίζουν αυτή τη γλυπτική μελέτη του μπρούντζου, με μαύρα καπέλα και χρυσό εσωτερικό. Τόσο οι κονσόλες όσο και οι λάμπες φέρουν τις σφραγίδες των Ateliers Saint-Jacques και της Fonderie de Coubertin, του γαλλικού καλλιτεχνικού χυτηρίου που έχει πραγματοποιήσει χυτεύσεις έργων του Ροντέν για το Musée Rodin.
Η παρουσία της Βέτας Στεφανίδου Τσουκαλά διατρέχει ολόκληρο το περίπτερο. Οι μάλλινες κουρτίνες «ARCHĒ» φέρουν σχέδιό της, κεντημένο στο χέρι στο Παρίσι. Στις πολυθρόνες Art Deco, περί το 1930, η επένδυση από μαλλί αλπακά συνδυάζεται με δικές της κεντημένες λεπτομέρειες. Στο δάπεδο, το χαλί της από μαλλί, μετάξι και μεταλλικό νήμα συμπληρώνει τη σύνθεση. Οι αναφορές στη βιεννέζικη σχολή, στον Hoffmann, αλλά και στην ελληνική αρχιτεκτονική προκύπτουν στη συζήτησή μας καθώς παρακολουθούμε τις λεπτομέρειες.
Η μεγάλη κονσόλα του Jacques Adnet, από ανοιχτόχρωμο μαόνι, περί το 1955, ενισχύει αυτή την κατεύθυνση. Με μήκος 2,20 μέτρα, έχει μια σχεδόν μνημειακή παρουσία. Η Λώρα Τσουκαλά επιμένει στον αρχιτεκτονικό χαρακτήρα της, στη σχέση της με τις νέες κονσόλες, στη δύναμη που αποκτά μέσα στον χώρο.
Το χρώμα έρχεται κυρίως από τα κεραμικά αγγεία Primavera της δεκαετίας του 1920, του εργαστηρίου διακοσμητικών τεχνών του παρισινού Printemps. Ξεχωριστή παρουσία έχουν οι μαύρες κεραμικές απλίκες του Georges Jouve, περί το 1948. Η Λώρα Τσουκαλά μάς εφιστά την προσοχή στο βαθύ μαύρο της εφυάλωσής τους, χαρακτηριστικό της δουλειάς του Γάλλου κεραμίστα.
Το κεραμικό πλακίδιο «Warriors» του Marcello Fantoni, του 1960, έχει τοποθετηθεί σε δρύινη κορνίζα που αναδεικνύει τη σκηνή. Το μεγάλο πιάτο «Matador», των Marcel Vertès και Atelier du Tapis Vert, προσθέτει την κίνηση του έφιππου. Ο Βερτές, γνωστός για τις εικονογραφήσεις του για τη Σκιαπαρέλι και τις διαφημίσεις του αρώματος «Shocking», είχε κερδίσει και δύο Όσκαρ για το «Moulin Rouge» του Τζον Χιούστον.
Στη λάμπα «Léon», μια μοναδική δημιουργία της Élisabeth Garouste για την γκαλερί, το παπιέ μασέ αποκτά θεατρικότητα, με αναφορές στα προσωπεία του αρχαίου θεάτρου, όπως μας εξηγεί η Λώρα Τσουκαλά. Η «Chaise Barbare», από τη συνεργασία της Garouste με τον Mattia Bonetti, συνδυάζει σφυρήλατο σίδερο, δέρμα και εμφανή δερμάτινα δεσίματα.
Ξεχωριστή θέση έχουν τέσσερα μπρούντζινα έργα της Λιάνας Βασσάλου από τη σύνθεση «Harmonious Dialogue». Η επιλογή τους συνδέεται με την επιμονή της Stefanidou Tsoukala Gallery να παρουσιάζει Έλληνες δημιουργούς στο διεθνές κοινό της.
H Λώρα Τσουκαλά «Ήθελα να είναι ένας χώρος λίγο πιο εκλεκτικός», λέει η Λώρα Τσουκαλά. «Χωρίς καμία φλυαρία».
Νίκος Κούλης: Από το κόσμημα στα γλυπτικά έπιπλα Στην πρώτη του συμμετοχή στην PAD London, ο Νίκος Κούλης παρουσίασε τη συλλογή υψηλής κοσμηματοποιίας «77», μαζί με τα γλυπτικά αντικείμενα και έπιπλα «moNO». Η «77» συνδυάζει οξική κυτταρίνη με όψη ταρταρούγας με χρυσό και διαμάντια. Οι έντονες φόρμες στα κολιέ, στους κρίκους και στα δαχτυλίδια ανακαλούν τη δεκαετία του 1970, τον Yves Saint Laurent και τη λάμψη του Studio 54.
Με τη «moNO», ο Νίκος Κούλης μεταφέρει την έρευνά του στον όγκο και στην κλίμακα του επίπλου. Σφυρήλατος μπρούντζος, λείες επιφάνειες γυαλισμένες σαν καθρέφτης, λεπτομέρειες από γυαλί και κρύσταλλο συγκροτούν τη σειρά, που παράγεται σε αριθμημένες εκδόσεις. Η δουλειά ξεκίνησε το 2023, σε συνεργασία με οικογενειακό χυτήριο έξω από την Αθήνα. Δίπλα στα κοσμήματα, τα αντικείμενα αυτά επέτρεπαν να δούμε πώς εξελίσσεται η σχεδιαστική του γλώσσα όταν αποκτά μεγαλύτερες διαστάσεις, διαφορετικό βάρος και χρήση.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο
